سگ, نژادهای سگ

معرفی نژاد سگ: گُلدِن رِتریوِر

گلدن رتریور یکی از محبوب‌ترین نژادهای سگ در جهان است. رفتار دوستانه و صبورانه‌ای که دارد باعث می‌شود سگی فوق‌العاده برای خانواده باشد و هوش‌شان هم آن‌ها را به سگ‌های کاری شگفت‌انگیزی تبدیل می‌کند.

آن‌ها دستیارهای بی‌نظیری برای شکارچیان محسوب می‌شوند، شکار را برای‌شان می‌آورند، قدرت بویایی و تعقیب کردن بالایی دارند. همین‌طور به‌خاطر قدرت بویایی بالاشان می‌توانند به مراجع قضایی برای شناسایی قاچاق و موادمخدر کمک کنند. همچنین ذاتاً ورزشکارند و در ورزش‌های مربوط به سگ‌ها مثل رقابت‌های چابکی و اطاعت‌پذیری فوق‌العاده عمل می‌کنند.

آموزش گلدن رتریورها کاملاً آسان است و با هر خانه و خانواده‌ای کنار می‌آیند. با بچه‌ها رفتاری عالی دارند و برای انسان‌ها حمایتگر خیلی خوبی‌اند. اگر به دنبال سگی وفادار، دوست‌داشتنی و همراهی باهوش هستید، گلدن‌رتریور سگی مناسب برای شماست.

بررسی بیشتر گلدن‌رتریورها

اصلاً عجب نیست که چرا گلدن رتریورها همیشه یکی از ده سگ محبوب جهان بوده‌اند. این سگ بسیار باهوش است، اجتماعی است، زیبا است و مهم‌تر از همه، بسیار باوفا است.

شاید برای‌تان جالب باشد بدانید که گلدن‌ رتریورها دیر به بلوغ می‌رسند. این سگ بسیار بانشاط و بازیگوش است و تا سن ۳ تا ۴ سالگی مثل توله‌ها رفتار می‌کند و ممکن است حتا رفتارهای زمان تولگی خود را در بزرگسالی هم تکرار کنند.

گلدن رتریورها در اصل برای آوردن شکار شکارچیان پرورش پیدا کرده بودند. این نژاد به ورزش روزانه نیاز دارد: پیاده‌روی یا دویدن، بازی در حیاط خانه، دویدن کنار ساحل و رودخانه،( گلدن‌ها عاشق آب‌بازی‌اند)، دنبال‌بازی و …این نژاد هم مثل تمام نژادهای باهوش که برای کار کردن پرورش یافته‌اند، باید کاری برای انجام دادن داشته باشند، مثلاً بروند روزنامه را بیاورند، اعضای خانواده را از خواب بیدار کنند یا با سگ‌های دیگر مسابقه بدهند. یک گلدن رتریور خسته گلدنی است که بسیار خوش‌رفتار خواهد شد.

علاوه بر فعالیت‌های فیزیکی و ذهنی که باید برای گلدن‌تان فراهم کنید، باید آن‌ها را در جمع خانواده بیاورید و در فعالیت‌های خانوادگی شرکت دهید. گلدن سگ خانواده است و حتماً باید کنار خانواده‌اش باشد. بنابراین تا زمانی که اعضای خانواده رضایت چندانی از حضور این سگ در خانه ندارند، بهتر است به سراغ سگ یا حیوان خانگی دیگری بروید!

مسئله مهم دیگر این است که گلدن رتریور سگ نگهبان نیست. البته شاید بعد از دیدن غریبه‌ها کمی واق‌واق کند، اما خیلی نمی‌توانید به‌عنوان سگ نگهبان روی او حساب باز کنید. در بیشتر مواقع حتا ممکن است ببینید که برای غریبه‌ها دم تکان می‌دهد و از آن لبخندهای منحصربه‌فردش  تقدیم شان می‌کند.

هایلایت‌ها

  • گلدن رتریورها ریزش موی شدیدی دارند، مخصوصاً در فصل بهار و پاییز. برس کشیدن روزانه‌ی موهاشان باعث می‌شود مقداری از موهای شل‌شده روی پوست‌شان جدا شود و دیگر روی لباس و مبلمان خانه ننشیند. اگر با یک گلدن زندگی می‌کنید، باید به این وضعیت عادت کنید.
  • گلدن رتریورها سگ خانواده‌اند؛ باید داخل خانه و کنار خانواده زندگی کنند و نباید ساعت‌های طولانی در حیاط رهاشان کنید.
  • گلدن رتریورها سگ‌هایی فعال‌اند که به ۶۰-۴۰ دقیقه در روز ورزش و فعالیت سخت نیاز دارند. آن‌ها عاشق آموزش‌های اطاعت‌پذیری‌، تمرینات چابکی و بازی‌های دیگرند که راهی عالی برای فراهم کردن فعالیت فیزیکی در کنار فعالیت ذهنی برای سگ‌تان است.
  • بااین‌که سگ‌هایی ملایم و قابل‌اعتماد در کنار کودکان‌اند، اما به‌خاطر جثه‌ی بزرگی که دارند ممکن است تصادفی و ناخواسته به کودکان کوچک آسیب برسانند.
  • گلدن‌ها عاشق خوردن‌اند و اگر زیاد بخورند خیلی زود اضافه‌وزن پیدا می‌کنند. میزان تشویقی‌ای را که به آن‌ها می‌دهید محدود کنید، غذای روزانه‌شان را اندازه‌گیری کنید و حتماً سر ساعت به آن‌ها غذا بدهید و نگذارید غذا مداوم در دسترس‌شان باشد.

تاریخچه

سال‌های سال این اعتقاد وجود داشت که تاریخچه‌ی گلدن رتریورها به یک نوع سگ گله‌ی روسی  می‌رسد که از سیرکی خریداری شده بود. درواقع، این نژاد در املاک کوهستانی سِر دادلی مایوریبنکس که بعدها به لرد تویدموث معروف شد در اسکاتلند پرورش یافته است.

تویدموث مثل خیلی از پرورش‌دهندگان هم‌عصر خودش، انواع و اقسام سگ‌ها را پرورش می‌داد و سعی می‌کرد نژادهای متفاوتی بسازد. سابقه‌ی پرورش سگ او از سال ۱۸۳۵ تا ۱۸۹۰ نشان می‌دهد که هدف اصلی‌اش ساخت نژاد گلدن بوده است: نژادی بااستعداد برای شکار و با قدرت بویایی بالا ــ تویدنوث خودش شکارچی پرنده بود ــ  که بتواند پرنده‌ها را بعد از شکار برای او بیاورد. همچنین می‌خواست این نژاد وفادار بوده و رفتاری ملایم در خانه داشته باشد.

تویدموث نوس را با خود به اسکاتلند برد و در سال‌های ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۱، او را با بِل که سگی از نژاد توید واتر اسپانیل (Tweed Water Spaniel) بود جفت‌گیری کرد. توید واتر اسپانیل‌ها (که در حال حاضر منقرض شده‌اند) به برگرداندن شکار پیش شکارچی معروف بودند و سگ‌هایی فوق‌العاده آرام و وفادار در خانه بودند ــ ویژگی‌هایی که در گلدن ریتریورهای کنونی می‌بینید.

فرزندان نوس و بِل با ریتریورهای مو فرفری و مو صاف، یک توید واتر اسپانیل دیگر و یک رِد ستر (Red Setter) جفت‌گیری کردند. تویدموث بیشتر توله‌های مو طلایی را برای ادامه‌ی برنامه ی پرورشش نگه می‌داشت و بقیه را به دوستان و آشنایان می‌داد.

جای تعجب نیست که نژاد تویدموث درابتدا به‌خاطر توانایی بالایی که در میدان شکار داشتند توجه همه را جلب کردند. یکی از معروف‌ترین آن‌ها Don of Gerwyn نام داشت که یکی از نوادگان سگ‌های تویدموث بود که در لیگ بین‌المللی Gundog در سال ۱۹۰۴ اول شده بود.

گلدن رتریور در سال ۱۹۱۱ در انگلستان به رسمیت شناخته شد. در آن زمان گلدن‌ها به دو دسته‌ی زرد و گلدن تقسیم‌بندی می‌شدند. در سال ۱۹۲۰ این نژاد به‌صورت رسمی به‌نام گلدن رتریور به رسمیت شناخته شد. آمریکا این نژاد را در سال ۱۹۳۲ به رسمیت شناخت و امروزه گلدن رتریور دومین نژاد محبوب آمریکا به شمار می‌رود.

اندازه

گلدن رتریورهای نر بین ۵۶ تا ۶۱ سانتی‌متر قد و ۲۹ تا ۳۴ کیلوگرم وزن دارند. قد ماده‌ها هم عموماً بین ۵۱ تا ۵۶ سانتی‌متر و وزن‌شان بین ۲۵ تا ۲۹ کیلوگرم است.گلدن ریتریورها معمولاً تا یک سالگی به قد کامل خود و تا دو سالگی به وزن بلوغ خود می‌رسند.

شخصیت

از مشخصه‌های بارز این نژاد مهربانی و آرام بودن‌شان است. گلدن‌ها برای کار کردن کنار انسان‌ها پرورش یافته‌اند و عاشق راضی و خوشنود کردن صاحبانشان‌اند. آن‌ها هم برای این‌که بهترین شاخصه‌های خود را به‌خوبی نشان دهند، باید به‌خوبی آموزش ببینند.

گلدن رتریورها هم مثل همه‌ی نژادهای دیگر باید از سن کم اجتماعی شوند و با آدم‌ها، محیط‌ها، صداها و تجربیات جدید آشنا شوند. اجتماعی شدن باعث می‌شود پاپی شما طوری بزرگ شود که در بزرگسالی سگی خوش‌رفتار شود.

سلامتی

گلدن‌ها عموماً سگ‌های سالمی‌اند، اما آن‌ها هم مثل همه‌ی نژادهای دیگر در معرض ابتلا به بعضی مشکلات خاص‌اند. البته همه‌ی گلدن ریتریورها به این بیماری‌ها مبتلا نمی‌شوند، ولی خیلی مهم است که قبل از گرفتن این نژاد از این مشکلات مطلع باشید.

  • دیسپلازی لگن: یک بیماری ارثی است که در آن استخوان ران متناسب با مفصل ران نیست. در بعضی سگ‌های مبتلا به این بیماری، درد یا لنگیدن در یک یا هر دو پا دیده می‌شود و جز این ممکن است هیچ علامت و نشانه‌ی دیگری در سگ‌تان نبینید. این نقص ژنتیکی با عوامل محیطی مثل رشد سریع که درنتیجه یک رژیم‌غذایی پرکالری اتفاق می‌افتد یا آسیب‌های ناشی از پریدن از جای بلند وخیم‌تر می‌شود.
  • دیسپلازی آرنج: این بیماری ارثی در سگ‌های بزرگ بسیار رایج است. گفته می‌شود که به‌علت تفاوت سرعت رشد سه استخوان تشکیل‌دهنده‌ی آرنج سگ اتفاق می‌افتد و موجب شُلی آرنج و لنگ زدن بسیار دردناک می‌شود. دامپزشک برای این مشکل احتمالاً جراحی و دارو برای کنترل درد پیشنهاد خواهد داد.
  • آب‌مروارید: آب‌مروارید سگ‌ها هم درست مثل انسان‌ها با ایجاد نقاط ابرمانند در عدسی چشم ایجاد می‌شود که به مرور زمان بیشتر می‌شود. این اتفاق ممکن است در هر سنی بیفتد و معمولاً بر بینایی اثری نمی‌گذارد، هرچند در بعضی موارد می‌تواند موجب پایین آمدن شدید قدرت بینایی شود. آب‌مروارید معمولاً با عمل جراحی به خوبی درمان می‌شود.
  • آتروفی پیش‌رونده‌ی شبکیه: از خانواده‌ی بیماری‌های چشمی است که موجب زوال تدریجی شبکیه‌ی چشم می‌شود. در مراحل ابتدایی این بیماری، سگ‌های مبتلا دچار شب‌کوری می‌شوند و با پیشروی بیماری، روزها هم بینایی خود را از دست می‌دهند. بسیاری از این سگ‌ها به‌خوبی با این وضعیت کنار می‌آیند، البته به‌شرطی که محیط اطرافشان یکسان باقی بماند.
  • تنگی مجرای آئورت: این مشکل قلبی به‌خاطر تنگ شدن مجرای بین بطن چپ و‌آئورت اتفاق می‌افتد که ممکن است موجب غش کردن ناگهانی سگ و حتا مرگ او شود. تشخیص و درمان بیماری برعهده‌ی دامپزشک است.
  • اُستئوکندریت دیسکان: این مشکل که با رشد نامناسب غضروف در محل مفاصل اتفاق می‌افتد، معمولاً در ناحیه‌ی زانو ایجاد می‌شود اما می‌تواند در ناحیه شانه هم اتفاق بیفتد. این مشکل باعث سفت و سخت شدن دردناک مفصل می‌شود تا حدی که سگ دیگر قادر به خم کردن مفصل خود نخواهد بود. معمولاً از ۴ تا ۹ ماهگی هم این بیماری قابل‌تشخیص است. تغذیه بیش‌ازحد توله سگ با غذاهای پُرپروتئین می‌تواند منجر به پیشرفت این بیماری شود.
  • آلرژی‌ها: گلدن رتریورها ممکن است به انواع و اقسام مواد، از غذاها گرفته تا گرده‌ها آلرژی داشته باشند. اگر می‌بینید گلدن‌تان زیاد پاهایش را لیس می‌زند یا صورتش را می‌مالد، حتماً او را پیش دام پزشکش ببرید.
  • بیماری فون ویلبراند: یک اختلال خونی ژنتیکی است که مربوط به توانایی حیوانات در لخته شدن خون می باشد. علائم اصلی این بیماری خونریزی بیش از حد پس از ایجاد زخم یا جراحت است. از علائم دیگر آن می‌توان به خونریزی بینی، لثه‌ها یا خونریزی نواحی معده و روده اشاره کرد، علاجی برای این بیماری وجود ندارد و تنها راه درمان فعلی انتقال خون از یک سگ نرمال است. دانشمندان همچنان به دنبال کشف راه‌های جدید درمانی برای این بیماری‌اند. اکثر سگ‌های مبتلا به این بیماری، می‌توانند زندگی طبیعی خود را داشته باشند. دامپزشک می‌تواند با آزمایش این بیماری را در سگ شما تشخیص دهد. سگ‌هایی که دچار این بیماری هستند نباید برای جفت‌گیری استفاده شوند.
  • اتساع و چرخش معده ولولوس: به این بیماری نفخ یا باد کردن هم گفته می‌شود و بیمایر بسیار خطرناکی است که سگ‌های درشت مثل دوبرمن و ژرمن شپرد را درگیر می‌کند. این مشکل معمولاً درنتیجه‌ی خوردن یک وعده‌ی غذایی حجیم، تندخوری، نوشیدن مقدار زیاد آب بعد از غذا و ورزش شدید بروز می‌کند. هر چهس ن سگ بالاتر باشد، خطر ابتلا به این مشکل بیشتر خواهد بود. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که معده به‌خاطر ورود گاز و هوا متورم شود و پیچ بخورد. سگس که دچار این بیماری می‌شود، نمی‌تواند آروغ بزند یا استفراغ کند تا بتواند خود را از شر هوای اضافی داخل معده‌اش خلاص کند. به‌خاطر همین از برگشت خون به قلب جلوگیری می‌شود. فشارخون سگ پایین می‌اید و باعث می‌شود سگ دچار شوک شود. اگر سریعاً مراقبت‌های لازم انجام نشود، سگ ممکن است درمعرض مرگ قرار گیرد. به همین دلیل درصورت مشاهده‌ی هر کدام از علائم نفخ مثل تورم معده، ترشح بی‌اندازه‌ی بزاق، قی کردن، ضعف، بی‌قراری و ضربان قلب بالا، مخصوصاً بعد از غذا خوردن،، فوراً سگ‌تان را پیش دامپزشک ببرید.
  • صرع: نوعی اختلال مغزی است که موجب غش و تشنج‌های دوره‌ای می‌شود. دامپزشک برای تجویز داروها باید از شدت و وخامت و همچنین تکرار تشنج‌ها باخبر شود.
  • کم‌کاری تیروئید: اختلالی در غده‌ی تیروئید است که گفته می‌شود مشکلاتی مثل صرع، ریزش مو، چاقی، بی‌حالی، لکه‌های تیره‌ی پوستی و مشکلات پوستی دیگر ایجاد می‌کند. این بیماری با دارو و رژیم‌غذایی درمان می‌شود.
  • همانژیوسارکوم: نوعی سرطان بسیار خطرناک است که منشاء آن رگ‌های خونی و طحال است. این بیماری معمولاً در سگ‌های میانسال و سالخورده اتفاق می‌افتد.
  • اُستئوسارکوم: نوعی سرطان و تومور بدخیم استخوان است که در نژادهای بزرگ و غول‌آسا بیشتر اتفاق می‌افتد.

مراقبت و نگهداری

گلدن رتریورها برای فعالیت ساخته شده‌اند و عاشق بازی در فضای بیرون از خانه‌اند. اگر پیاده‌روی یا دویدن را دوست دارید، گلدن رتریور همراه فوق‌العاده‌ای برای شماست. یا اگر دوست داشته باشید در حیاط پشتی توپ‌بازی کنید، با کمال میل به شما ملحق می‌شوند و توپ را برای‌تان می‌آورند.

اگر دو بار در روز هر بار به مدت ۳۰-۲۰ دقیقه حسابی خسته‌شان کنید، وقتی به خانه برگردد رفتاری ملایم خواهد داشت. اما اگر فعالیت فیزیکی کافی برای آن‌ها فراهم نکنید، رفتارهای مخرب‌شان شروع می‌شود.

گلدن‌ها هم مثل بقیه‌ی انواع نژادهای رتریور عاشق حمل کردن چیزها با دهان‌شان‌اند: چیزهایی مثل توپ، عروسک، روزنامه یا یک جوراب!

اگر قصد بزرگ کردن توله‌ی گلدن رتریور را دارید باید حسابی مراقب باشید. این سگ‌ها بین سن چهار تا هفت ماهگی خیلی سریع رشد می‌کنند و همین مسأله می‌تواند موجب بروز اختلالات استخوانی در آن‌ها شود. نباید اجازه دهید توله‌ی گلدن رتریورتان تا سن حداقل دو سالگی و زمانی که مفصل‌هایش به‌خوبی شکل گرفته‌اند،  روی سطح‌های خیلی سخت و زبر مثل آسفالت بدود و بازی کند. بازی کردن عادی روی چمن برای‌شان اشکالی ندارد.

تغذیه

میزان غذای پیشنهادی روزانه: ۳-۲ لیوان غذای خشک باکیفیت در دو وعده

میزانی که به سگ غذا می‌دهید، به اندازه، هیکل، سن، سوخت‌وساز و میزان فعالیت او بستگی دارد. سگ‌ها هم مثل انسان‌ها ویژگی‌های فردی دارند و نیازهای غذایی‌شان با هم فرق می‌کند. لازم به ذکر نیست که سگی که از نظر فیزیکی فعالیت زیادی دارد به غذای بیشتری نسبت به سگی که همیشه دراز کشیده نیاز دارد. کیفیت غذایی که می‌خرید هم خیلی مهم است، هرچه غذا کیفیت بالاتری داشته باشد، موادمغذی بیشتری به بدن پت‌تان می‌رساند.

برای حفظ تناسب‌اندام گلدن رتریورتان همیشه غذایش را اندازه بگیرید و دو بار در روز به او غذا دهید و نگذارید غذا در ظرف‌غذایش همیشه پر باشد. اگر مطمئن نیستید که اضافه‌وزن دارد یا نه، می‌توانید تست چشم و تماس را برای او انجام دهید.

اول خوب به او نگاه کنید. باید بتوانید کمر او را ببینید. بعد دست‌هاتان را روی پشتش بگذارید، طوری‌که شست‌هاتان درامتداد ستون فقراتش و انگشت‌ها به سمت پایین باشد. باید بتوانید بدون این‌که زیاد به بدنش فشار بیاورید، دنده‌هایش را حس کنید، حتا اگر دنده‌هایش به چشم قابل‌دیدن نباشند.

اگر گلدن‌تان را از تولگی آورده‌اید باید خیلی مراقب او باشید. این سگ‌ها بین سن چهار تا هفت ماهگی به‌سرعت رشد می‌کنند و همین موضوع آن‌ها را در معرض اختلالات استخوانی قرار می‌دهد. با یک رژیم‌غذایی باکیفیت و کم‌کالری می‌توانید از رشد خیلی سریع آن‌ها جلوگیری کنید.

ویژگی‌های ظاهری

پوشش بیرونی گلدن رتریورها بسیار پرحجم و پوشش زیری‌اش هم بسیار ضخیم است. موهای بعضی از رتریورها حالت‌دار و بعضی صاف است در پاهای جلویی و زیر شکم موهایی پرمانند دارند و موهای قسمت های قفسه‌سینه، پشت ران و دم‌شان بسیار بلند و پرپشت است.

گلدن رتریورها در تمام گستره‌ی رنگ‌های طلایی وجود دارند، از طلایی روشن تا تیره. بعضی از پرورش دهنده‌عا ریتریورهای خیلی نادر سفید هم می‌فروشند که این رنگ توسط موسسات معتبر تایید نشده است.

ریزش موی گلدن رتریورها در تابستان و زمستان کم اما در بهار و پاییز بسیار زیاد است. اگر با یک گلدن زندگی می‌کنید باید به این‌ که همیشه روی لباس و مبلمان خانه‌تان مو چسبیده باشد عادت کنید.

پوشش پرپشت و ضخیم گلدن رتریورها نیاز به گرومینگ زیادی دارد. برای جلوگیری از گره خوردن موهاشان، باید آن را روزانه یا حداقل هفته‌ای یک بار برس‌کشی کنید و شانه بزنید. همچنین باید حداقل ماهی یک بار او را حمام کنید تا همیشه تمیز و خوش‌بو باشند. می‌توانید حتا بیشتر از این مقدار حمام‌شان کنید.

حداقل هفته‌ای دو تا سه مرتبه باید دندان‌هاشان را مسواک بزنید تا از ایجاد جرم و تارتار بر روی دندان‌ها و باکتری داخل آن‌ها جلوگیری کنید. همچنین برای جلوگیری از بیماری‌های لثه و بوی بد دهان، توصیه می‌شود روزانه دندان‌هاشان را مسواک بزنید.

اگر سگ‌تان خودش به صورت طبیعی ناخن‌هایش را کوتاه نمی‌کند، یک تا دو بار در ماه ناخن‌هایش را کوتاه کنید. اگر صدای برخورد ناخن‌های سگ‌تان با زمین را شنیدید، یعنی وقت کوتاه کردن‌شان است. یادتان باشد در ناخن سگ‌ها رگ‌های خونی وجود دارد که اگر بیش از حد مجاز کوتاه‌شان کنید، باعث خون‌ریزی می‌شود و برای سگ‌تان بسیار دردناک خواهد بود. اگر برای کوتاه کردن ناخن سگ‌ها تجربه‌ی کافی ندارید، حتماً از متخصص و فردی باتجربه بخواهید این کار را برای سگ‌تان انجام دهد.

ازآنجاکه گوش‌های سگ‌هایی مثل گلدن‌ رتریور افتاده است، محیط گرم و تاریکی برای رشد باکتری ایجاد می‌کند. به‌ همین دلیل بهتر است گوش‌های سگ‌تان را به صورت هفتگی چک کنید تا مطمئن شوید که علائم عفونت مثل قرمزی یا بوی بد در آن‌ها وجود ندارد. همین‌طور اگر گوش‌های سگ‌تان خیس شد، باید به‌خوبی آن را چک و خشک کنید. موقع چک کردن گوش‌های سگ‌تان بااستفاده از یک گوش‌پاک‌کن که با محلول شستشوی مخصوص گوش سگ مرطوب شده است، آن را تمیز کنید تا از ایجاد عفونت جلوگیری شود. به‌هیچ‌عنوان چیزی وارد کانال گوش او نکنید و فقط قسمت بیرون گوش را تمیز کنید.

گلدن رتریورتان را از تولگی به برس کشیدن موهایش عادت دهید. هرازگاهی پاها، دهان و گوش‌هایش را چک کنید. باید کاری کنید که گرومینگ برایش تجربه‌ای لذت‌بخش شود با یک عالم تحسین و تشویقی.

در زمان گرومینگ حتماً به علائم قرمزی، خراش، جوش و التهاب در پوست، گوش‌ها، بینی، دهان، چشم‌ها و پاهایش دقت کنید. چشم‌ها باید شفاف باشند و هیچ قرمزی و ترشحی نداشته باشند. معاینه‌ی هفتگی کمک می‌کند در صورت بروز مشکل زودتر متوجه شوید و درمان را شروع کنید.

ارتباط با کودکان و حیوانات‌خانگی دیگر

گلدن‌ رتریورهای دوست‌داشتنی با سروصدای بچه‌ها هیچ مشکلی ندارند ــ درواقع از آن خوش‌شان می‌آید. بااین‌حال چون سگ‌های بزرگ و قوی‌ای‌اند، ممکن است غفلتاً به بچه‌های کوچک آسیب برسانند.

درمورد گلدن رتریور هم مثل همه‌ی نژادهای دیگر باید در تمام شرایط وقتی کنار بچه‌ها هستند، تحت‌نظر یک بزرگ‌تر قرار گیرند. به کودکان آموزش دهید که چطور باید به سگ‌ها نزدیک شوند و آن‌ها را لمس کنند و هیچ‌وقت بچه‌های خیلی کوچک و سگ‌ها را با هم تنها نگذارید. به کودکان‌تان بیاموزید که هیچ‌وقت به سگی که خوابیده یا در حال غذا خوردن است نزدیک نشود یا سعی نکند غذای او را بگیرد.

رفتار او درمقابل نژادهای دیگر فوق‌العاده است. او از همنشینی با سگ‌های دیگر لذت می‌برد و با معرفی درست و آموزش مناسب می‌توان به او در کنار گربه‌ها و خرگوش‌ها و سایر حیوانات‌خانگی هم اعتماد کرد.

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.